11. Ceza Dairesi

08.07.2004 gün ve 2004/66 esas,2004/250 karar sayılı mahkumiyet hükmünün sanığın temyizi üzerine Yargıtay C.Başsavcılığı’nın 07.07.2005 gün ve 2004/200418 sayılı yazısı ile 5320 sayılı yasanın 8/2.madde ve fıkrası uyarınca sonradan yürürlüğe giren yasalar uyarınca yeniden değerlendirme yapılmak üzere iade edildiği,iade üzerine sanığa 30.092005 tarihli oturumda CMK.nun 150.maddesi uyarınca müdafii atanarak yokluğunda yargılama yapılıp hüküm kurulduğu, gıyapta verilen 25.11.2005 gün ve 2004/66 esas,2004/250 sayılı ek kararın sanığa 27.02.2007 tarihinde tebliği üzerine 28.02.2007 günü vekaletname verilen müdafii tarafından aynı günlü havale tarihli dilekçe ile temyiz edildiği ve Ceza Genel Kurulu’nun 18.03.2008 gün ve 7/56 Sayılı Kararında açıklandığı üzere, kendisine zorunlu müdafii atandığından haberdar olmayan sanığa yapılan tebligat üzerine temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilip yasal koşulları bulunmadığından sanık müdafiinin vaki duruşmalı inceleme talebinin 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek incelenerek gereği görüşüldü: Hükümden sonra, 8.2.2008 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesiyle değişik CMK.nun 231 ve TCK.nun 7/2. maddeleri uyarınca "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının" takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş,sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepden dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.09.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.