11. Ceza Dairesi

15.08.2000 tarihli iddianamede sanığın, bankanın maddi varlıklarından olan "çeki" kullanarak dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia ve kabul olunmasına göre eyleminin, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nun 504/3.(1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nun 158/1-f) maddesinde tanımlanan "banka aracı kılınmak suretiyle dolandırıcılık" suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin tayin ve takdir görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait bulunduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm tesisi yasaya aykırı ise de; usül ekonomisi dikkate alınarak; 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 Sayılı Yasanın 9. maddesi hükümleri karşısında; sanığa yüklenen “dolandırıcılık” suçunun kanunda gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, 22.1.2000 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4. ve 104/2 maddeleri uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA, 12.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.