12. Ceza Dairesi

MAHKEMES:Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

İlk Derece Mahkemesince davacının haksız gözaltı, tutuklama nedeniyle düzeltme ile 50.000,00 TL maddi, 50.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden yasal faizine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 1 günlük gözaltı bakımından 328,06 TL maddi, 92,60 TL manevi tazminata gözaltı tarihinden, tutukluluk süresi bakımından 17.059,12 TL maddi, 4.907,40 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf başvurularının maddi tazminatın fazla olduğu, manevi tazminatın da eksik olduğu belirlenerek, 1 günlük gözaltı bakımından 198,93 TL maddi, 110,00 TL manevi tazminat tutukluluk süresi bakımından 10.344,45 TL maddi, 6.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesi ve buna göre değişen vekalet ücretinin 2.468,16 TL olması gerektiğinden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davalı vekilinin temyiz isteminin hükmün kesin olduğundan reddi ve davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

Davacı vekilinin temyiz istemi; müvekkilinin adli kontrol bakımından mazeret dilekçesi sunmasına rağmen adli kontrol ihlal edildiğinden haksız tutuklandığını, tutuklandığında eşinin hamile olduğu ve erken doğum riski olduğunu, kendisinin ve ailesinin manevi zarara uğradığını, maddi ve manevi tazminata Anayasa Mahkemesi kararları doğrultusunda karar verilmesi gerektiğini, tazminat miktarlarının eksik olduğunu, Davalı vekilinin temyiz istemi; davanın reddi gerektiği, davacı dava dilekçesinde tutuklama tarihinden faiz talep etmesine rağmen gözaltı tarihinden faize hükmedilmesinin hatalı olduğunu, davacının maddi zararını ispat edemediğini, davacının kendi kusuru ile tutuklanmasına neden olduğunu, hükmedilen tazminat miktarlarının fazla olduğunu, belirtmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Isparta 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/389 Esas, 2020/214 Karar sayılı ceza dosyasında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 27.05.2019 tarihinde 1 gün gözaltında kaldığı, adli kontrolü ihlal etmesi nedeniyle 20.09.2019 - 12.11.2019 tarihleri arasında 53 gün tutuklu kaldığını, yapılan yargılama sonunda beraatine karar verildiği, kararın 18.12.2020 tarihinde kesinleştiği, kesinleşmiş kararın davacı asile tebliğ edilmediği, gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacının gözaltında ve tutuklu kaldığı sürelerin başkaca bir cezasından mahsup edilmediğinin bildirildiği, davacı tarafından aynı konuda açılmış mükerrer ceza ve hukuk mahkemelerinde tazminat davası bulunmadığı, davacının Orman İşletme Müdürlüğü'nde geçici işçi statüsünde çalıştığı, aylık net gelirinin ikramiye ve yan ödemeleriyle birlikte net gelirinin tespiti bakımından bilirkişiye tevdi edildiği, bilirkişi raporu doğrultusunda maddi tazminata hükmedildiği, manevi tazminat miktarı belirlenirken ise objektif bir kriter olmamakla birlikte, hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, toplumsal konumu, üzerine atılı suçun niteliği, gözaltına alınmasına neden olan olayın cereyan tarzı, gözaltına kaldığı süre, tazminat davasının kesinleştiği tarihe kadar davacının elde edeceği parasal değer ve benzeri hususlar da gözetilmek suretiyle, hakkaniyet ölçüsünü aşmayacak, zenginleşme sonucu doğurmayacak, adalet ve hakkaniyet ilkeleriyle bağdaşır bir şekilde, hak ve nesafet kurallarına uygun makul bir miktar tayin edilmesi gerektiği ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davalı vekilinin ve davacı vekilinin istinaf başvurularının, düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacının temyiz dilekçesinin 18.11.2021 tarihinde tebliği üzerine davalı vekilinin 22.11.2021 tarihinde verdiği dilekçesinde hükme ilişkin temyiz sebeplerini bildirerek katılma yolu ile temyiz isteminde bulunduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki hükmün davalı açısından kesin olduğu görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin maddi ve manevi tazminatın eksik olduğuna ve sair tüm temyiz itirazlarına, davalı vekilinin davanın reddi gerektiğine, hükmedilen maddi tazminatın fazla olduğuna ve sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Davacı vekilinin dava dilekçesinde belirlenen tazminatlara tutuklama tarihi olan 20.09.2019 tarihinden faiz talep etmesine rağmen, 1 gün gözaltı için faize hükmedilmemesi gerekirken, hükmedilen tazminatlara 27.05.2019 tarihinden faiz verilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-f maddesi gereği hüküm fıkrasının 1 günlük gözaltı bakımından maddi ve manevi tazminatın faize ilişkin kısmındaki "27.05.2019" ibaresinin çıkartılması ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Isparta 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.06.2024 tarihinde karar verildi.