11. Ceza Dairesi

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 20.02.2007 gün, 46/39 ve 29.05.2007 gün, 114/113 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, 5271 sayılı CMK.nun 232. maddesinin 6. fıkrası uyarınca, hüküm fıkrasında kanun yollarına başvurma olanağı bulunup bulunmadığı, başvuru olanağı varsa süresi ve merciinin tereddüte yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin gerektiği, aynı Kanunun 34. maddesinin 2. fıkrasında da, kararlarda başvurulabilecek kanun yolu, süresi, süre başlangıcı, mercii ve şekillerinin gösterilmesinin zorunlu olduğu, yerel mahkeme kararında ise, başvuru şekilleri ile başvuru süresinin ne zaman işlemeye başlayacağı hususlarının gösterilmediği ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 30.06.2009 gün ve 104/183 sayılı kararında da açıklandığı üzere, yokluğunda verilen hüküm ile atanan zorunlu müdafiinin temyiz dilekçesinin, kendisine zorunlu müdafii atandığından haberdar olmayan sanık ...’a usulüne uygun olarak tebliğ olunması gerektiği göz önüne alınarak, atanan zorunlu müdafiinin temyiz dilekçesi ile yokluğunda verilen hükmün, aynı Yasanın 232/6 ve 34/2. maddeleri uyarınca, başvurulabilecek kanun yolu, mercii, başvuru süresi, şekilleri ve sürenin ne zaman işlemeye başlayacağı hususları gösterilmek suretiyle usulüne uygun olarak adı geçen sanığa usulünce tebliğ olunduğuna dair dosyada belgeye rastlanmadığından, anılan şekilde usulüne uygun tebligat yapılmışsa belgesinin dosyaya konulması, aksi halde anılan şekilde usulünce tebligat yapılarak buna dair belge ile verilmesi halinde sanık ...’ın temyiz dilekçesinin eklenerek iadesi için dosyanın mahalline gönderilmek ve bu dilekçe ile ilgili olarak ek tebliğname düzenlenmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.