12. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 70.000,00 TL maddi ve 80.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin dosya içerisinde mevcut infaz evraklarına göre tazminat davasına konu edilen tutuklama kararının hiç infaz görmediğinden bahisle reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; tutuklu kaldığı süre beraat ettiği suçtan olmasa da gözaltı tarihi itibari ile tazminata hükmedilmesine, tazminata hükmedilmesi için yasal şartların oluştuğuna, davanın kabulüne karar verilmesinin gerektiğine ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Adana 1. Çocuk Mahkemesinin 2011/1008 Esas – 2012/1341 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının görevi yaptırmamak için direnme ve terör örgütü propagandası yapma suçlarından hakkında ayrı ayrı 29.11.2011 tarihinde tutuklama, 05.01.2012 tarihinde tahliye kararı verildiği, gözaltı işlemi yapılmadığı, yapılan yargılama sonunda terör örgütü propagandası yapmak suçundan kovuşturmanın ertelenmesi kararı verilerek 18.07.2019 tarihli ek karar ile kamu davasının düşmesine, görevi yaptırmamak için direnme suçundan ise davacının beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 11.12.2018 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükmünün davacı asile 09.01.2019 tarihinde tebliğ edildiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, terör örgütü propagandası yapmak suçuna ait tutuklama müzekkeresinin 29.11.2011-05.01.2012 tarihleri arasında infaz gördüğü; ancak CMK 141/1-c maddesi gereğince kamu davasının düşmesi kararı verilmesi halinde tazminat istenemeyeceği, görevi yaptırmamak için direnme suçuna ait tutuklama müzekkeresinin ise hiç infaz görmediği belirlenerek yasal koşulları oluşmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Adana 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.12.2024 tarihinde karar verildi.