12. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve adli kontrol nedeniyle 100.000,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin, davacının aynı ceza dosyası kapsamında gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği süreler bakımından Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/18 Esas sayılı dosyası üzerinden maddi ve manevi tazminat isteminde bulunduğu, yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulü ile davacı lehine maddi ve manevi tazminata hükmedildiği gerekçesiyle mükerrer olarak açılan davanın reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine, her ne kadar davacı CMK'nın 109/3-a ve b bentlerinde yazılı adli kontrol tedbiri nedeniyle de tazminat talebinde bulunmuş ise de, uygulanan adli kontrol tedbirlerinin tazminat istenebilecek haller arasında yer almadığı belirtilerek, İlk Derece Mahkemesi kararı sonucu itibariyle doğru olduğundan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, her iki davanın farklı hukuksal gerekçelere dayandığına, davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesinin adil yargılanma hakkı kapsamında mahkemeye erişim hakkı ve hak arama hürriyetinin ihlali anlamına geldiğine ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Adana 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/255 Esas – 2018/195 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olmak ve terör örgütünün propagandasını yapmak suçlarından 29.09.2015-02.10.2015 tarihleri arasında 3 gün gözaltında kaldığı, silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan ek kovuşturmaya yer olmadığı kararı verildiği, bu karar doğrultusunda davacının Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesi nezdinde tazminat talebinde bulunduğu ve lehine maddi ve manevi tazminata hükmedildiği, terör örgütünün propagandasını yapmak suçundan ise kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 15.05.2019 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükmünün davacı asile tebliğ edilmediği, gözaltı tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, ancak davacı hakkında aynı konuda açılan dava kapsamında Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/18 Esas-2018/232 Karar sayılı dosyasında maddi ve manevi tazminata hükmedildiği belirlenerek mükerrer olarak açılan davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.12.2024 tarihinde karar verildi.