9. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle,

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, hükmedilen ceza miktarına göre 5320 sayılı Kanun'un 8/1 maddesi gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davalarının yapılan yargılaması sonucunda, Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın mağduru aracına alarak işyerine götürdüğü mağduru kolları ile sıktırarak kucağına oturttuğu, mağdurun kaçmaya çalıştığı, ancak kolları ile mağduru tutarak gitmesine izin vermediği, kucağındayken mağdurun boynundan ve yanağından öptüğü, baldırlarını eliyle sıktırdığı mağdurun sanığın kucağından kalkarak orada bulunan aracın yanına geldiği, arkasından gelen sanığın mağduru arabaya yasladığı kabul edilerek çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun (5237 sayılı Kanun) 103/1-1. cümle, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanunun 109/1,3-f,5,62, 53 maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Sanığın cinsel içerikli davranışının bulunmadığına, mağdurun eve geç saatte gitmesi nedeniyle korkudan bu iddiayı atmış olabileceğine, doktor raporlarının mağdur beyanlarını desteklemediğine, mağdurun rızasıyla sanığın yanından ayrılabildiğinden kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun da oluşmadığına, kabulde dahi teşdit uygulamasının gerekçesinin hatalı olduğuna, hükümlerin bozulması talebine ve sair hususlara ilişkindir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiş, çocuğun cinsel istismarı eyleminin sarkıntılık boyutunu aşması karşısında tebliğnamede bu suç yönünden bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.09.2024 tarihinde karar verildi.