2. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. 5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, bilirkişi raporuna göre kamera kaydında görünen şahsın sanık olduğuna ilişkin kesin bir kanaate varılamaması nedeniyle şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanık hakkında beraat kararının verilmesine ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Gaziantep 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.11.2022 tarih ve 2022/556 Esas, 2022/938 Karar sayılı ilâmı nedeniyle sanığın ikinci kez mükerrir olduğuna karar verilerek tekerrür hükümlerinin uygulandığı, tekerrüre esas alınan ilâmın temyiz edilmeden kesinleşmesinden sonra ek kararla "tekerrüre esas alınan ilâmın yerine getirilmesi tarihinin 30/11/2015 olup 3 yıl geçmesine müteakip suç tarihi itibarıyla tekerrüre esas alınamayacağı" nedeniyle tekerrür hükümlerinin çıkarıldığı nazara alındığında sanık hakkında bu ilâm yönünden cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilemeyeceği nazara alındığında sanığın adli sicil kaydında ikinci kez mükerrirliğine konu edilebilecek sabıkasının bulunup bulunmadığı infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gaziantep 21. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.