2. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin '”Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır” ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin müvekkilinin savcılık aşamasında alınan beyanında "...yanımızda getirdiğimiz meyve sularını orada içtik yaklaşık 20 dk kadar durduktan sonra evden ayrıldık, ben bu eve başka bir tarihte girmedim, müştekinin evinde iddianameye konu eşyaları çalmadım" şeklinde, mahkeme huzurunda alınan beyanında ise "...Suça konu bağevinin bahçesinde meyve ağaçları vardı. Meyve yemek amacı ile eve girdik. Meyve yedik, Eşyaları toplamadık. Hiçbir eşyaya dokunmadık. Hırsızlık amacı ile girmedik. Atılı suçlamaları kabul etmem." şeklinde beyanda bulunduğuna, dava dosyasında müvekkilinin hırsızlık yönünden cezalandırılmasını gerektirecek yeterli derecede delil bulunmamasına rağmen bu durumun Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi tarafından dikkate alınmadığına, bağ evinden alındığı iddia edilen eşyalarda müvekkilinin parmak izinin çıkmadığına, ancak bu hususun istinaf dairesi tarafından göz ardı edildiğine, müvekkilinin üzerine atılı suçu hiçbir şekilde işlemediğine, müvekkili lehine olan delillerin toplanmadığına ve gerekli araştırmaların yapılmadığına, müvekkilin suçu birden fazla kişi ile birlikte aynı şahsa karşı birden fazla kere işlediğine ilişkin dosyada hiçbir delil bulunmadığına müvekkilinin beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi’nin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gaziantep 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.