2. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Mahkemece uyulmasına karar verilen, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 22.09.2021 tarihli ve 2020/11025 Esas, 2021/14053 Karar sayılı kararında; kolluk görevlileri tarafından düzenlenen 12.01.2015 tarihli tutanakta, suça konu eşyanın ele geçme şeklinin tam olarak belirtilmemiş olması karşısında; sanığı yakalayan güvenlik görevlilerinin tanık olarak beyanları alınıp sonucuna göre TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi, yönündeki bozma sebebi doğrultusunda, belirtilen tarihli tutanakta imzası bulunan kolluk görevlilerinin beyanına başvurulduğu, buna mukabil tutanak içeriğinden anlaşıldığı üzere sanığın Mudo City isimli mağazanın güvenlik görevlileri tarafından fark edilip yakalandıktan sonra durumun bildirilmesi üzerine kolluk birimlerinin olay yerine geldiği, buna göre ilk yakalamayı yapan güvenlik görevlilerinin tespit edilerek beyanlarının alınmadığı gibi beyanı alınan kolluk görevlilerinin de tanık olarak verdikleri ifadelerinde suça konu eşyaların ele geçme şekli ile ilgili net bir bilgi vermemiş olmaları karşısında; bahsi geçen mağaza özel güvenlik görevlilerinin tespit edilerek suça konu eşyaların ele geçme şekli ile ilgili bilgilerine başvurulduktan sonra 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168/1. maddesinin uygulanmasının gerekip gerekmediği hususunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma sonucunda yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile 5237 sayılı Kanun'un 168. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 04.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.