2. Ceza Dairesi

Bozma üzerine kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Kurulan hükümlerde mükerrerliğe esas alınan Uşak 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.12.2012 tarihli, 2012/760 E., 2012/1046 K. sayılı 21.01.2015 tarihinde kesinleşen ilâmında birden fazla suçtan hükümlülük kararı bulunması karşısında; 5275 sayılı Yasa'nın 108/2. maddesi dikkate alınarak, en ağır cezaya ilişkin olan hırsızlık suçundan TCK’nın 142/1-a maddesi uyarınca hükmedilen 2 yıl 1 ay hapis cezasına ilişkin hükümlülüğün mükerrirliğe esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilâmın tamamının tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Yasa'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, “Uşak 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.12.2012 tarihli, 2012/760 E., 2012/1046 K. sayılı 21.01.2015 tarihinde kesinleşen ilamına konu hırsızlık suçundan TCK’nın 142/1-a maddesi uyarınca hükmedilen 2 yıl 1 ay hapis cezasının mükerrirliğe esas alınmasına” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.