8. Ceza Dairesi

Parada sahtecilik ve iftira suçlarından hükümlülük ve müsadere

I- "Resmi belgede sahtecilik" suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde; Beraat kararının gerekçesine yönelik olmayan temyizde sanığın hukuki yararının bulunmaması nedeniyle sanık müdafiinin, temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca oybirliğiyle (REDDİNE), II- "İftira" suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, delillerin mahkumiyete yeterli olmadığına, sanığın suç kasdı bulunmadığına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA), III- "Parada sahtecilik" suçundan kurulan hükme gelince; Emanette kayıtlı gerçek paraların mağdura iadesi hususunda mahallinde bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, delillerin mahkumiyete yeterli olmadığına, sanığın suç kasdı bulunmadığına yönelik ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1.Temel ceza belirlenirken hapis cezası asgari hadden uygulandığı halde, hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının ayrı gerekçe gösterilmeksizin alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye neden olunması,

2.5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uygulanmasında sanığın maddenin 1. fıkrasında sayılan hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına, bu yoksunluğun kendi altsoyu üzerineki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar, diğer hakları yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında TCK.nun 197/1. maddesi uyarınca hapis cezası yanında tayin edilen adli para cezasına esas alınan 60 günün 5 güne,

TCK.nun 62. maddesinin uygulanması sonucu 1/6 indirim yapılarak hesaplanan 50 günün 4 güne ve bir gün karşılığı takdir olunan 20 TL ile sonuç gün sayısının çarpılması sonucu bulunan 1000 TL'nin 80 TL'ye indirilmesi; hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulun- maktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 18.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.