2. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Sanığın, aynı site içerisinde ve biri farklı blokta olmak üzere aynı apartmanda bulunan dairelerin önündeki ayakkabıları çalması şeklinde gerçekleşen olayda, çalınan ayakkabıların farklı dairelerin önünden alınması nedeniyle mağdur sayısınca hırsızlık suçu oluştuğu gözetilmeden sanığın tek suçtan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43. maddesi uyarınca artırım yapılmak suretiyle cezalandırılmasına karar verilmesi,

2.Sanığın aynı site içerisindeki biri farklı bloklarda bulunan dairelerin önündeki ayakkabıları çaldıktan sonra şikâyetçilerden ...'in evden çıkmak isterken ayakkabılarının yerinde olmadığını fark edip araştırmak üzere binadan dışarı çıktığında, sanığın da bu esnada elinde ayakkabı olan poşetle birlikte site içerisindeki başka bir bloka girdiği ve site görevlisinin sorması üzerine asansörle kaçmaya çalıştığı ancak haber verilen kolluk görevlilerince asansör boşluğunda yakalanması şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın suça konu ayakkabılar ile birlikte binadan çıkıp kesintisiz takip olmaksızın yakalanmış olması sebebiyle tüm mağdurlar yönünden hırsızlık suçlarının tamamlanmış olduğu gözetilmeden yazılı şekilde teşebbüs hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

3.Sanığın, şikâyetçilere ait dairelerin önündeki ayakkabıları çaldığının anlaşılması karşısında, çalınan ayakkabıların suç tarihindeki değeri tespit edilerek sanık hakkında her bir suç yönünden 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

4.Zincirleme suç nedeniyle sanık hakkında uygulanan 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinin, aynı Kanun'un 61/5. maddesi gereğince, teşebbüs nedeniyle indirim halini düzenleyen 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesinden sonra uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesinin gözetilmesine, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.