2. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümde, eylem gerekçede ve hüküm fıkrasında oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak iş yeri dokunulmazlığının ihlâli olarak kabul edildiği hâlde, gerekçeli karar başlığında konut dokunulmazlığının ihlâli olarak yazılması ve hükümde uygulama maddesinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/2-4 maddesi yerine sadece 116/4 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiş, dosya kapsamındaki 27.05.2014 tarihli kamera kaydı izleme ve çözümleme tutanağında motosikletli iki kişinin olay saatinde okul bahçesine girdiğinin tespit edilmesi karşısında suçun birden fazla kişi tarafından işlendiği sabit olduğundan, sanık hakkında belirlenen cezada 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 119/1-c maddesine göre artırım yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde kurulan hüküm ile eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.