2. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dosya kapsamından suça konu telefonun katılanın İmaret cami avlusunda oturduğu esnada koymuş olduğu banktan çalındığı anlaşılmakla birlikte, bu konuda suçun işlendiği yerin tam olarak neresi olduğunun yeterli tasvir içeren olay yeri inceleme raporunun bulunmaması nedeniyle söz konusu yerin caminin eklentisi niteliğinde olup olmadığının kesin olarak tespiti bakımından, duruşmada katılanın dinlenmesi ve gerektiğinde olay yerinde keşif de yapılarak araştırma yapılması, denetime elverişli şekilde yapılacak araştırma sonucuna göre telefonun çalındığı yerin bina sayılan caminin eklentisi niteliğinde bulunduğunun tespiti halinde sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h. maddesi ile uygulama yapılması, aksi hâlde aynı Kanun’un 141/1. maddesi ile uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde ceza miktarı yönünden 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesinin gözetilmesine, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.