2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında kesinleştirme işlemlerinin usulüne uygun yapılmadığından infaza verildiği, bu aşamada eksikliğin fark edilerek mahkemesinden infazın durdurulması ve temyiz hakkının kullanılabilmesi için ek karar alındığı ve sanığın temyiz isteminin de süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin, atılı suçu işlemediğine, parmak izine dayanarak mahkûmiyet kararı verilmemesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanığın diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak; Dosya kapsamına göre, sanığın çalmış olduğu paranın 20.00 ile 25.00 TL olduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında kurulan hükümde değer azlığına ilişkin TCK’nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği isteme aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/2-a maddesi uyarınca Bursa 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.