1. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.İzmir 16. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.12.2022 tarihli ve 2022/177 Esas, 2022/509 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 08.05.2023 tarihli ve 2023/959 Esas, 2023/1359 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının, katılan vekilinin, sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II.TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın eylemini tasarlayarak gerçekleştirdiğine, eksik ceza tayin edildiğine,

2.Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, suç kastıyla hareket etmediğine, mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığına, delillerin hatalı değerlendirildiğine, sanığın eyleminin tehdit suçu olarak değerlendirilmesi gerektiğine, fazla ceza tayinine, cezadan indirim yapılması gerektiğine ilişkindir. III.GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Sanık ile katılanın yaklaşık 7 yıl gayri resmî olarak birlikte yaşadıktan sonra olay tarihinden bir süre önce ayrıldıkları, ayrılığı kabul etmeyen sanığın bu sebeple katılana husumet beslediği, olay günü sanığın kiralamış olduğu araçla katılanın evinin yakınlarında beklediği, saat 17:45 sıralarında katılanın evine geldiği ve apartman giriş kapısında kapıyı açmaya çalıştığı sırada sanığın aracıyla katılanın bulunduğu yere gelerek hareket halindeki araçtan yavaşlayarak katılanın bulunduğu yöne doğru rastgele bir el av tüfeğiyle ateş ederek hızlanıp olay yerinden uzaklaştığı, katılanda isabet bulunmadığı olayda; dosya içerisinde izlenen görüntü kayıtlarından katılanın park halinde bulunan aracın arkasına saklanmasının sanığın ateş etme eylemini gerçekleştirip olay yerinden uzaklaştıktan sonra gerçekleştiği, mahkeme kabulünde belirtildiği şekilde görüntülerde herhangi bir kalabalık bulunmadığı, sanığın eylemine kendiliğinden son vererek olay yerinden uzaklaştığı anlaşılmakla, dosya içeriğine, olay yeri inceleme tutanağına, fotoğraf ve video kayıtlarına göre sanığın öldürme kastıyla hareket ettiğini kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak yeterli kesin kanıt bulunmadığı, bu nedenle sanığın eyleminin silahla tehdit suçunu oluşturduğunun kabulü ile silahla tehdit suçundan temel ceza tayininde etkili şekilde alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması gerekirken suç vasfının hatalı şekilde belirlenmesi suretiyle kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması hukuka aykırı bulunmuştur.

Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle sanık ve müdafiinin temyiz istemi suç vasfının hatalı belirlenmesi yönünden yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 08.05.2023 tarihli ve 2023/959 Esas, 2023/1359 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Bozma nedeni göz önünde bulundurulduğunda, sanığın başka bir suçtan tutuklu veya hükümlü değil ise derhal TAHLİYESİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İzmir 16. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,20.01.2025 tarihinde karar verildi.