1. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kasten öldürme ve kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından verilen hükümlere yönelik katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz istemi yönünden; katılanlar vekilinin 07.02.2023 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291/1. maddesinde belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 28.02.2023 tarihinde temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Sanık hakkında kasten öldürme ve kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından verilen hükümlere yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden: İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Karabük Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.06.2011 tarihli ve 2010/231 Esas, 2011/109 Karar sayılı kararı ile;

Sanık ... hakkında maktul ...'na yönelik kasten öldürme katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından, cezalandırılması talebi ile açılan kamu davasında meşru savunmada sınırın aşılması nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 27/2. maddesi delaletiyle 5271 sayılı Kanun'un 223/3-c maddesi uyarınca ayrı ayrı ceza verilmesine yer olmadığına, karar verilmiştir.

2.Karabük Ağır Ceza Mahkemesinin 21.06.2011 tarihli ve 2010/231 Esas, 2011/109 Karar sayılı kararının katılanlar ... ve ... vekili ile Cumhuriyet Savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 21.05.2012 tarihli ve 2012/1121 Esas, 2012/4098 Karar sayılı kararı ile "sanığın ağır haksız tahrik altında kasten öldürme ve kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından cezalandırılması gerekirken, hakkında 5237 sayılı Kanun'un 27/2. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi" nedeniyle bozulmasına, karar verilmiştir.

3.Karabük Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.09.2015 tarihli ve 2012/87 Esas, 2015/189 Karar sayılı kararı ile;

a)Sanık ... hakkında maktul ...'na yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 29/1, 62/1 ve 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 10 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b)Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 29/1, 62/1 ve 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4.Karabük Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.09.2015 tarihli ve 2012/87 Esas, 2015/189 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 05.06.2017 tarihli, 2017/1259 Esas, 2017/2121 Karar sayılı kararı ile düzeltilerek onanmasına, karar verilmiştir.

5.Sanığın yeniden yargılanma talebinin kabulü ile Karabük Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.07.2022 tarihli, 2021/304 Esas, 2022/392 Karar sayılı kararı ile;

a)Sanık ... hakkında maktul ...'na yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 29/1, 62/1 ve 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 10 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b)Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 29/1, 62/1 ve 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

6.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 13.01.2023 tarihli ve 2022/2085 Esas, 2023/22 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanlar ... ve ... vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 279/1-b maddesi uyarınca süre yönünden reddine, sanık müdafiinin istinaf başvurusunun ise 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a ve 303-1 maddeleri uyarınca kararın mahsus kısmına önceki hükmün onaylanmasına ibaresi eklenmek suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

Sanık müdafiinin temyiz istemi, sübuta, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 5237 sayılı Kanun'un 27/2. maddesinin şartlarının varlığına ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiği’ne ilişkindir. III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosya tekemmül ettirilerek karar verildiğinden eksik inceleme bulunmadığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan raporların yeterli olduğu, eylemlere uyan suç vasıflarının doğru biçimde belirlendiği, meşru savunmada sınırın aşılmasının şartlarının oluşmadığı, esasen takdiri indirim hükmünün tatbik edildiği, cezanın bireyselleştirilmesine ilişkin diğer lehe hükümlerin ise ceza miktarları gözetilerek uygulama yerinin bulunmadığı anlaşıldığından, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

A. Katılanlar ...

ve ... Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Katılanlar ... ve ... vekilinin 07.02.2023 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı 5271 sayılı Kanunu’nun 291/1. maddesinde belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 28.02.2023 tarihinde temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, katılanlar vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 13.01.2023 tarihli ve 2022/2085 Esas, 2023/22 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Karabük Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.01.2025 tarihinde karar verildi.