1. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1 maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Hacıbektaş Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.10.2014 tarihli ve 2013/81 Esas, 2014/167 Karar sayılı kararının sanık ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin, 12.03.2020 tarihli ve 2016/2175 Esas, 2020/5346 Karar sayılı ilâmı ile olay öncesi zaman dilimlerinde birbirlerine karşı tehditlerinin tespitinin mümkün olmaması halinde sanıkların eylemlerinin silahla yaralamaya teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmadığının tartışılması gerektiği gözetilmeden yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hükümler kurulması, sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

2.Bozma üzerine Hacıbektaş Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.05.2023 tarihli ve 2020/78 Esas, 2023/107 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3-e, 29/1, 62/1, 52/2. maddeleri uyarınca 3.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Sanığın temyiz sebepleri özetle; eylemin teşebbüs aşamasında kaldığına, vekalet ücretine ilişkindir.

Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 86/2. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve 5237 sayılı Kanun’un 67/2. maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin bozma öncesi sanık hakkında 14.10.2014 tarihinde verilen mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten hüküm tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Hacıbektaş Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.05.2023 tarihli ve 2020/78 Esas, 2023/107 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1. maddesinin (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.03.2025 tarihinde karar verildi.