8. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Manisa Cumhuriyet Başsavcılığının 26.05.2017 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında, parada sahtecilik suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2.Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.04.2018 tarihli kararıyla sanık hakkında parada sahtecilik suçundan takdiri indirim uygulanarak 2 yıl 1 ay hapis ve 2.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 17.05.2019 tarihli kararıyla, Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.04.2018 tarihli mahkumiyet hükmü kaldırılarak sanığın beraatine ve istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

4.Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 12.02.2024 tarihli kararı ile yapılan incelemede beraat kararı yerine mahkumiyet hükmü kurulması gerektiği belirtilerek bozma kararı verilmiştir.

5.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 25.06.2024 tarihli kararı ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan takdiri indirim uygulanarak 2 yıl 1 ay hapis ve 2.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

Sanığın temyiz isteği özetle; şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanarak beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Dava konusu olay, 20.01.2017 tarihinde ...'a ait tekel bayisine sahte 100,00 TL ve 21.01.2017 tarihinde ...'e ait olan tekel bayisine sahte 100,00 TL para verildiğinin anlaşılması üzerine, sanığın üzerine atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

2.Dosya kapsamında yer alan, mağdurların beyanları, tanık beyanları ve sanık beyanı ile T.C. Merkez Bankasından alınan 22.03.2017 tarihli rapor dikkate alınarak, sanığın parada sahtecilik suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Antalya Bölge Adliye Mahkemesi bozmaya uyarak sanık hakkında üzerine atılı suçtan mahkûmiyet kararı vermiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dava dosyası içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, bozmaya uyulduğu ve dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanarak beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmış ve hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dava dosyası kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 25.06.2024 tarihli ve 2024/1070 Esas, 2024/2055 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.12.2024 tarihinde karar verildi.