2. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Kanun’un 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, aynı Kanun’un 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 19.10.2023 tarihli, 2023/37403 Esas No.lu iddianamesiyle sanık hakkında, gece vakti katılanın evinin balkon kapısına zarar vererek içeriden nakit para ve eşyalar çalmasından dolayı, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143/1, 116/4, 151/1, 53, 58, 63. maddeleri uyarınca kamu davası açılmıştır.

2.Bursa 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.12.2023 tarihli ve 2023/987 Esas, 2023/1299 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143/1, 116/1-4, 151/1, 53, 58. maddeleri uyarınca sırasıyla 7 yıl 6 ay, 1 yıl, 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına, 58. maddesi gereği cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3.Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 15.02.2024 tarihli ve 2024/328 Esas, 2024/306 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, hırsızlık suçuna yönelik olup, delillerin kesin, şüpheden uzak ve inandırıcı olmadığına, suç işleme kastı olmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesine uyulmadığına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Sanığın gece vakti katılanın evinin kilitli bulunan sürgülü cam balkon kapısının kilidine zarar vererek içeriden nakit para, tablet, bilgisayar ve cep telefonunu çaldığı, kamera kaydı görüntülerindeki kişinin sanık olduğunun tespit edildiği, katılanın zararının giderilmediğinin, tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2.09.11.2023 tarihli bilirkişi raporu, 03.10.2023 tarihli olay yeri inceleme raporu dava dosyasında mevcuttur.

3.Sanık üzerine atılı suçlamayı inkâr etmiştir, katılanın aşamalarda beyanları alındığı tespit edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesinin sanık hakkında vermiş olduğu mahkûmiyet kararlarında usûle ve esasa ilişkin hükmü etkileyecek nitelikte hukuka aykırılığın bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların istinaf denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, savunmalarının inandırıcı gerekçelerle reddedildiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığının anlaşılması karşısında sanık ve müdafiinin istinaf istemi yerinde görülmediğinden istinaf başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamına göre, sanığın hırsızlık eylemini gerçekleştirdiğine dair kamera görüntülerinden mahkemece atılı hırsızlık suçunun sübuta erdiğinin kabulünde ve uygulamada bir isabetsizlik görülmemiş, sanık hakkında yasal ve yeterli gerekçe gösterilmek suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinde düzenlenen indirimin uygulanmadığının ve hükmolunan sonuç ceza miktarı nedeniyle hakkında 5237 sayılı Kanun'un 50, 51. maddeleri ile 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin uygulanmamasında, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 15.02.2024 tarihli ve 2024/328 Esas, 2024/306 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bursa 8. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.