8. Ceza Dairesi

Sanığa verilen hapis cezası paraya çevrilirken suç tarihi itibariyle günlüğü 12 Türk Lira'sından çevrilmesi gerektiğinin gözetilmeyerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1.Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 19.02.2008 gün ve 346-25 sayılı kararında da belirtildiği üzere "sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün hukuki bir sonuç doğurmamasını ifade eden ve doğurduğu sonuçlar itibariyle karma bir özelliğe sahip bulunan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumu, denetim süresi içinde kasten yeni bir suçun işlenmemesi ve yükümlülüklere uygun davranılması halinde, geri bırakılan hükmün ortadan kaldırılarak kamu davasının 5271 sayılı CYY'nın 223. maddesi uyarınca düşürülmesi sonucu doğurduğundan, bu niteliği itibariyle sanık ile devlet arasındaki cezai nitelikteki ilişkiyi sona erdiren düşme nedenlerinden birisi olduğu" kabul edilmiş;

Koşullu bir düşme nedeni oluşturan "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" müessesesi (mahkumiyet, suç niteliği ve ceza miktarına ilişkin) objektif koşulların varlığı halinde, diğer kişiselleştirme hükümlerinden önce mahkemece değerlendirilerek, uygulanması yönünde kanaate ulaşıldığı takdirde, öncelikle uygulanacak, koşullarının bulunmadığı veya uygulanmaması yönünde kanaate ulaşıldığı takdirde ise, cezanın kişiselleştirmesine ilişkin diğer hükümlerin uygulanmasının değerlendirilmesi gerektiğine işaret edilmiştir.

O halde somut olayda; öncelikle daha önce kasıtlı bir suçtan mahkumiyeti bulunmayan sanığın, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurulup, yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususu yasal ve yeterli gerekçe ile tartışılıp, uygulanmaması yönünde bir kanaate ulaşıldığı takdirde ise 647 sayılı Yasanın 4 ve 6. maddeleriyle ilgili bir değerlendirme yapılması gerektiği gözetilmeden, yasal ve yeterli olmayan gerekçelere dayanılarak 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 23. maddesinde ve CMK.nun 231/5. maddesinde yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2.Uygulamaya göre de;

a)Gerekçeli karar başlığına karar tarihinin yanlış gösterilmesi,

b)5252 sayılı Yasanın 5/2. maddesi uyarınca, sanığa 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrasından tayin edilen temel adli para cezasının 450 Türk Lirasından fazla olamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı (BOZULMASINA), 05.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.