12. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine verilen Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 12.04.2019 tarihli ve 2019/655 Esas, 2019/1051 Karar sayılı kararının davacı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 04.03.2024 tarihli ve 2021/7310 Esas, 2024/947 Karar sayılı bozma ilamı üzerine Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.05.2024 tarihli ve 2024/235 Esas, 2024/333 Karar sayılı kararının davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 05.07.2023 gün ve 2023/2-191 Esas, 2023/703 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere, 6100 sayılı HMK'da ilk derece mahkemesince verilen kararların temyiz edilmesi hâlinde kesinlik sınırının tespitine dair açık bir hüküm bulunmadığından HMK’nın 341/2. fıkrasındaki düzenlemenin dikkate alınması gerektiği, kanun yolu başvuru sınırlarının, başvurulacak kanun yoluna göre değil kararı veren mahkemeye göre belirlenmesi gerektiği, bu halde hüküm tarihinde HMK'nın 341/2. Maddesinde öngörülen kesinlik sınırının 28.250,00 TL olduğu; tazminat talebinin dayanağı olan ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 15.09.2017 - 29.12.2017 tarihleri arasında 105 gün gözaltında ve tutuklu kalan davacı lehine hükmedilen toplam tazminat miktarının 28.000,00 TL olması nedeniyle davalı açısından hükmün kesin nitelikte olduğu anlaşıldığından 6100 sayılı HMK'nın 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun’un 42. maddesi ile değişik 362/1-a bendinde yer verilen temyiz sınırı ve hükmedilen tazminat miktarına göre hükmün kesin olması nedeniyle davalı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, dosyanın gereği için Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin de Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE;

10.03.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.