10. Ceza Dairesi

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararının sanıklar müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.01.2017 tarihli, 2016/453 Esas ve 2017/7 Karar sayılı kararı ile beraat kararları verildiği, sanıklar müdafii tarafından her iki sanık yönünden ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken tek vekalet ücretine hükmedildiğine dair istinaf talebinde bulunulduğu, Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.01.2017 tarihli ek kararıyla istinaf talebinin süre yönünden reddine karar verildiği, iş bu ek karara karşı sanıklar müdafiince istinaf talebinde bulunulduğu ve Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararıyla İlk Derece Mahkemesinin red kararında isabetsizlik bulunmadığından istinaf talebinin esastan reddine karar verildiği ve bu kararın sanıklar müdafiince temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Sanıklar müdafiinin İlk Derece Mahkemesinin 24.01.2017 tarihli ek kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararının temyizinin mümkün olmaması sebebiyle, sanıklar müdafıinin temyiz isteminin, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.04.2025 tarihinde karar verildi.