12. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 50.000,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin davacı hakkında Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 2019/22824 Soruşturma numaralı dosyasında verilen ek takipsizlik kararına karşı müşteki Kurum tarafından itiraz edildiği, itiraz hakkında henüz bir karar verilmediği, bu itibarla davanın CMK'nın 141/son maddesi gereğince yasal şartların oluşmadığından bahisle reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine; ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılarak, 5.791,77 TL maddi, 6.000,00 TL manevi tazminatın gözaltına alınma tarihinden itibaren davalı hazineden alınarak davacıya verilmesine ve davacı lehine 1.768,76 TL vekalet ücretine hükmedilerek kısmen kabul kararı verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davacının ihbar tazminatı alacağının da maddi tazminat miktarına eklenmesi gerektiğine ve hükmedilen manevi tazminat miktarının düşük olduğuna ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 2019/22824 soruşturma sayılı dosyası kapsamında, davacının suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma suçundan 25.07.2018-20.09.2018 tarihleri arasında 57 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan soruşturma sonunda ek kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, karara karşı müşteki Kurum tarafından itiraz edilmesi üzerine itiraz incelemesinin Antalya 6. Sulh Ceza Hakimliği'nin 2020/2042 D. İş sayılı dosyası üzerinden yapıldığı ancak itiraz hakkında henüz bir karar verilmediği, ek kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar henüz kesinleşmediğinden gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 141/son maddesinde öngörülen yasal şartların oluşmadığı belirlenerek davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince, Antalya 6. Sulh Ceza Hakimliği'nin 2020/2042 D. İş sayılı dosyası ile müşteki Kurum tarafından yapılan itirazın 10.03.2021 tarihinde reddedildiği ve kararın kesinleştiğinin, bu nedenle ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılarak, davacının tazminat talebinin kısmen kabulü ile maddi ve manevi tazminata hükmedilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.01.2025 tarihinde karar verildi.