2. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır” ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafiinin temyiz isteminin verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, dosya kapsamında müvekkili ...’nın üzerine atılı suçu işlediğine dair ikrarı dışında hiçbir somut delil bulunmadığına, duruşmadaki ikrarın da başkaca yan kanıtlarla desteklenmesi gerektiğine, sanığın ikrarı ve müştekiyle olan işbirliği göz önünde bulundurularak müvekkili hakkında lehe olan hükümlerin uygulanması ve cezasında indirim uygulanması gerektiğine, müvekkili sanığın, müştekinin yanında çalışmaya devam ederek kısmen de olsa müştekinin zararını gidermeye çalıştığına, hatta müştekinin sanığın hak ettiği bir miktar maaşını da ödemediğine, bu hususunda müştekiye sorularak TCK'nın 168. maddesinin değerlendirilmesi gerektiğine, müvekkili hakkında beraat yerine illa bir suçtan mahkumiyet hükmü verilecekse de o suçun hırsızlık değil, güveni kötüye kullanma olması gerektiğine; sanıklar ... ve ...'ın müdafiinin temyiz isteminin müvekkillerinin iş sahibi tarafından belirlenen yerlere giderek burada değişmesi gereken boruları değiştirdiklerine veya sıfırdan boru döşediklerine, yapılacak işe ne kadar malzeme gideceğini iş sahibin belirlediğine ve o miktar malzemenin araca yüklendiğine, sanıkların istedikleri miktarda malzemeyi alıp iş yerinden çıkma imkanlarının olmadığına, bahse konu iş yerinin küçük bir işletme olduğuna, müştekinin belirttiği gibi 350.000,00 TL'lik bakır borunun alınıp satılmış olmasının fark edilmemesinin mümkün olmadığına, oysa müştekinin sanık ...'un beyanları ile olaydan haberdar olduğunu belirttiğine, şikayetçinin yıllık malzeme alım miktarının fatura ile belgelemesi gerektiği halde bu husus araştırılmadan verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile Tebliğname'ye uygun olarak HÜKÜMLERİN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.