2. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu’nun 280/1-e maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hallerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Gemlik 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2021 tarihli ve 2020/431 Esas, 2021/37 Karar sayılı dosyasında verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 10.03.2022 tarihli ve 2021/1546 Esas, 2022/516 Karar sayılı kararı ile "... 1-) Sanığa yüklenen TCK'nın 142/2-h, 143 maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK'nın 150/3. Maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafii ataması yapılarak savunmasının müdafii huzurunda alınması gerekirken, müdafii bulundurulmadan 06/01/2021 tarihli celsede alınan savunmasının hukuki değerden yoksun olduğu, bu nedenle sonradan atanan müdafii huzurunda 25/02/2021 tarihli celsede savunması alınmadan önce yeniden sanığın CMK'nın 147 ve 191. maddeleri gereğince kimlik tespiti yapılıp, yasal hakları hatırlatılarak ve iddianame okunarak sorgusunun yapılması gerektiği gözetilmeden, yasal hakları hatırlatılmadan, iddianame okunmadan ve kimlik tespiti yapılmadan savunması alınarak eksik yargılama ile karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu,

2.) Sanığa hırsızlık suçundan verilen sonuç hapis cezanın 3 yıl 1 ay 15 gün yerine, 3 yıl 1 ay olarak belirlenmek suretiyle eksik ceza tayininin hukuka aykırı olduğu,

3.) Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken, ikinci kez tekerrüre esas olan Adıyaman 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2019/155 Esas, 2019/259 Karar sayılı ilamı yerine, 1. Kez tekerrüre esas olan Siverek 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2017/470 Esas sayılı ilamının tekerrüre esas alınmasının hukuka aykırı olduğu," gerekçesiyle bozulmasına karar verildiği, ancak verilen bu bozma kararının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-e,f maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı vermesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı, ayrıca Bölge Adliye Mahkemesince karar verilmesi hâlinde hükmün temyizinin mümkün olacağı ve bu şekilde tarafların kanun yoluna başvurma hakkının kısıtlanmayacağı gözetilerek; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 10.03.2022 tarihli ve 2021/1546 Esas, 2022/516 Karar sayılı kararı, bozma üzerine Gemlik 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.10.2022 tarihli ve 2022/314 Esas, 2022/526 Karar sayılı kararının hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu belirlenerek buna göre yapılan incelemede; 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre hukuka aykırılığın Bölge Adliye Mahkemesince giderilmesi sonucunda yeniden hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.