Esas No
E. 2022/4386
Karar No
K. 2025/5100
Karar Tarihi
Karar Sonucu
ONANMASINA
Hukuk Alanı
Ceza Hukuku - Malvarlığı

2. Ceza Dairesi         2022/4386 E.  ,  2025/5100 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI: 2018/3110 E., 2019/1332 K.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜMLER: İlk derece mahkemesi düşme kararı kaldırılarak mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu (İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında basit hırsızlık suçundan uzlaşma nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 254. maddesi uyarınca düşme kararının verildiği, O yer Cumhuriyet savcısının istinaf talebi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak, sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 168/2. ve 62. maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis cezasına hükmedildiği anlaşılmakla hükmün temyizi kabil olduğu), 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin "suçun unsurları itibariyle oluşmadığına ve İlk Derece Mahkemesinin kararında olduğu gibi, suç vasfının basit hırsızlık olarak değerlendirilmesi gerektiğine, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesinin uygulanması şartlarının oluşmadığına" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında, ilk derece mahkemesi düşme kararı kaldırılarak sanığın mahkûmiyetine dair kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Eskişehir 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

© 2026 İçtihat Pro — ictihatpro.com  |  Bu belge bilgilendirme amaçlıdır. Resmi belge niteliği taşımaz.