12. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

Silifke 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.11.2012 tarihli ve 2011/401E., 2012/539K. sayılı ilamıyla sanık hakkında yürütülen yargılama neticesinde 2863 sayılı Kanunun 65/b, 5237 sayılı TCK'nın 62,52/2,53, 5271 sayılı CMK'nın 231/5 maddeleri uyarınca neticeten 1 yıl 8 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, kararın 05.02.2013 tarihinde kesinleşmesine müteakip Silifke 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.02.2023 tarihli ve 2023/13E., 2023/5K. sayılı ilamyla sanığın denetim süresi içerisinde 27.11.2015 tarihinde trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu işlediği ve mahkumiyet kararı verildiği, kararın 18.01.2023 tarihinde kesinleştiğinden bahisle ihbarda bulunması üzerine Yerel Mahkemece açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması ile sanığın 2863 sayılı Kanunun 65/b, 5237 sayılı TCK'nın 62,53,52/2 maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına 13.04.2023 tarihinde karar verilmiş, karara karşı o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunda bulunması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince CMK'nun 280/1-a ve 303/1-a maddeleri uyarınca, dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde, Yerel Mahkeme hükmününün kaldırılarak; "Sanık ...'ın yüklenen suç açısından kastının bulunmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca BERAATİNE,

Sanığın yargılaması için yapılan yargılama giderlerinin kamu üzerinde bırakılmasına," ibareleri eklenmek suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, karara karşı katılan vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunması üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi edilmiştir.

Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem, 2863 sayılı Kanunun 65/1 maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesi uyarınca 8 yıllık zamanaşımına tabidir. Kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, zamanaşımını kesen en son işlem, 27.03.2012 tarihli sanık savunması olup, anılan tarihten itibaren 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık zamanaşımına 2 yıl 9 ay 22 günlük durma süresi de eklendiğinde hüküm tarihinden önce 13.04.2023 tarihinde gerçekleşmiş olmakla, dosya içeriği itibariyle de, 5271 sayılı CMK'nın 223/9. maddesindeki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartlar bulunmadığından, hükümlerin, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

1412 sayılı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince sanık hakkındaki kamu davasının isteme aykırı olarak DÜŞMESİNE; Dava dosyasının 5271 sayılı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca Silifke 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.05.2025 tarihinde karar verildi.