12. Ceza Dairesi

Dairemizce verilen bozma kararı üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 300.000,00 TL maddi ve 1.000.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 38.247,29 TL maddi, 40.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince maddi tazminat miktarının 37.598,70 TL'ye indirilmesi ve manevi tazminat miktarının 85.000,00 TL'ye yükseltilmesi suretiyle davacı vekilinin ve davalı vekilinin düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Dairemizce davacı lehine eksik manevi tazminata hükmedildiği gerekçesi ile kararın bozulması üzerine Bölge Adliye Mahkmesince 37.598,70 TL maddi, 400.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; grafik tasarımcısı olan davacının gelir kaybının asgari ücret üzerinden hesaplanmasının hatalı olduğuna, cezaevinde yaptığı harcamaların, ailesinin cezaevi ziyaretleri nedeniyle yol ve konaklama masraflarının, ceza davasında kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden avukatlık ücreti ile avukatın yol ve konaklama masraflarının ve tutukluluk süresince yatırılmayan sigorta primleri nedeniyle geç emekli olmasından kaynaklanan zararın maddi tazminata dahil edilmesi gerektiğine ve manevi tazminat miktarının düşük olduğuna, davalı vekilinin temyiz sebepleri; davacının tutuklanmasında idarenin kusurunun bulunmadığına, maddi zararın ispatlanmadığına, hükmedilen manevi tazminatın fahiş olduğuna, faiz başlangıcının hatalı olduğuna, davacı lehine hatalı vekalet ücretine hükmedildiğine ve davanı reddedilen kısmı bakımından davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/521 Esas – 2019/114 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı örgüt suçundan 19.03.2010 - 08.08.2014 tarihleri arasında 1603 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 27.04.2019 tarihinde kesinleştiği, gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili ve davalı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.06.2025 tarihinde karar verildi.