2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın hırsızlık eylemini gece sayılan zaman dilimi içinde işlemesine rağmen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanmamış olması ve yapılan soruşturma neticesinde TİB kayıtları incelendiğinde telefonun A.. A.. ve İ.. G..'in kullandığının tespit edildiği, sanık savunmasında yükletilen suçu işlediğini kabul edip, suça konu telefonu çarşı merkezinde bulunan cep telefonu satıcısına sattığını zararı gidermediğini savunması, tanık İ.. G..'in cep telefonunu 125 TL'ye satın aldığını kendi rızasıyla cep telefonunu müştekiye teslim ettiğini beyan etmesi ve sanığın suçtan elde ettiği çıkarı iade etmediğinin anlaşılması karşısında Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2012/6-1232-2013/106 sayılı kararında da belirtildiği üzere; 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulama koşulları bulunmadığı halde sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1 maddesinin uygulanması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 26/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.