2. Ceza Dairesi

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 22.12.2020 tarihli ve 2019/2845 Esas, 2020/2501 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Dokunulmazlığın İhlâli Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden;

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın yokluğunda verilen ve 03.02.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 291. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 09.02.2021 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu; Dairemiz tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçeli temyiz dilekçesini sunması için 7 günlük ihtaratı içermediği gerekçesi ile bu ihtaratın yapılması için dosyanın iade edildiği, ancak sanığın iadeden sonra sunduğu temyiz dilekçesinin de gerekçe içermediği anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, REDDİNE, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.