2. Ceza Dairesi

. Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesinin 30.01.2020 tarihli hükmünün sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 02.03.2021 tarihli ve 2020/647 Esas, 2021/567 Karar sayılı ilâmı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, bu kararın temyiz edilmeksizin kesinleştiği, diğer sanık ...'in anılan kararı temyizi üzerine Dairemizce incelenip diğer sanık ... yönünden hükmün bozulmasına karar verilmesinden sonraki yargılamaya sanık ...'ın da dahil edilerek hüküm kurulduğu anlaşılmış ise de, anılan hükmün hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu, bu bakımdan hukuken varlık kazanmayan ve infaz kabiliyeti bulunmayan bir kararın temyiz davasına konu edilmesi de mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

. Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, eksik inceleme sonucu karar alındığına, sanığın suçu işleyip işlemediği noktasında gerekli araştırma yapılmadığına, sanığın lehine olan delillerin toplanmadığına, dosya kapsamında mevcut bulunan deliller, sanıkların anlatımları ve diğer deliller birlikte değerlendirildiğinde sanığın hırsızlık suçunu işlemediğinin anlaşılmakta olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Diyarbakır 14. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/4. maddesi uyarınca Diyarbakır 14. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.