2. Ceza Dairesi

Sanığın, hakkındaki mahkumiyet hükmünün kesinleşmesinden sonra dosyaya sunduğu 20.11.2023 tarihli ve sanık müdafiinin 05.08.2024 tarihli dilekçelerinin anlatımından temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme istemlerinde de bulunduklarının anlaşılması ve eski hale getirme istemi hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Karar tarihinde ... H Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan sanığın yokluğunda verilen 30.09.2014 tarihli hükmün yasa yolu bildiriminde 5271 sayılı Kanun'un 263. maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi suretiyle yanıltıldığı anlaşılmış ise de; sanığın 21.09.2022 tarihli dilekçesi ile uzlaşma hükümlerinin uygulanmasına yönelik talepte bulunduğu, dolayısıyla yokluğunda verilen karardan en geç bu tarihte haberdar olan sanık ve müdafiinin, kararı 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 20.11.2023 ve 05.08.2024 tarihlerinde temyiz ettiklerinin anlaşılması karşısında, sanık ve müdafiinin süresinde olmayan temyiz istemleri ile yerinde görülmeyen eski hale getirme istemlerinin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.