2. Ceza Dairesi

1.Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair karara yönelik temyiz isteminin incelemesinde; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 23.09.2021 tarihli ve 2021/93 Esas, 2021/2043 Karar sayılı kararının sanık müdafiinin temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

2.Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet kararına yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında, hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu (İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 168/2, 62 ve 51. maddeleri uyarınca 1 yıl 13 ay hapis cezasına ve verilen hapis cezasının ertelenmesine hükmedildiği, sanık müdafiinin ve O yer Cumhuriyet savcısının istinaf talepleri üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesince duruşma açılması sonucu İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, sanık hakkında hırsızlık suçundan aynı Kanun'un 142/2-h, 168/2 ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezasına hükmedilerek cezanın artırıldığı anlaşılmakla, hükmün temyizi kabil olduğu), 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin "sanığın apartmandaki kişilerle arasında husumet oluşmuş olabileceğine, sanığın kız arkadaşının beyanının alınması gerektiğine, eksik inceleme sonucu karar verildiğine, sanığın atılı suçu işlediği hususunda şüphe bulunduğuna" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

O yer Cumhuriyet savcısının yüzüne karşı verilen İlk Derece Mahkemesinin 24.09.2020 tarihli kararını 5271 sayılı Kanun'un 273/1. maddesinde (7499 sayılı Kanunun 18. maddesi ile değişmeden önceki hâliyle) belirtilen 7 günlük süreden sonra 22.10.2020 tarihinde istinaf ettiği belirlendiğinden, Bölge Adliye Mahkemesince, yasal süreden sonra yapılması nedeniyle O yer Cumhuriyet savcısının istinaf isteminin reddine karar verilip yalnızca sanık müdafiinin istinaf talebinin esastan incelenmesi gerektiği gözetilmeden, O yer Cumhuriyet savcısının istinaf isteminin de esastan incelenmesi üzerine İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak sanık hakkında yazılı şekilde aleyhe mahkûmiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.