2. Ceza Dairesi

Bakırköy 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.02.2025 tarihli ve 2024/472 Esas, 2025/103 Karar sayılı kararının sanık ... tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesinin 14.04.2021 tarihli ve 2020/1648 Esas, 2021/668 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararının Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 15.02.2024 tarihli, 2022/12715 Esas, 2024/2478 Karar sayılı kararıyla sanığa atanan müdafiinin son oturumda hazır bulunmadığı gerekçesiyle bozularak dosyanın gereği için Bakırköy 24. Asliye Ceza Mahkemesine gönderildiği ve Mahkemesince duruşma açılarak karar verildiği belirlenerek yapılan incelemede;

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın yokluğunda karşı verilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 27.02.2025 tarihli dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu; ancak aynı Kanun’un 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinin, temyiz sebeplerini içermediği anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak REDDİNE,

II.Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 294/1.maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin '”Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır” ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafiinin temyiz isteminin teşhisin usulüne uygun olmadığına, somut delil bulunmadığına, eylemin temel ihtiyaçları karşılamak için yapıldığının açık olduğuna, ceza vermekten vazgeçilebileceğine, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin,

TCK'nın 147 ve 145.maddelerinin uygulanması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Bakırköy 24. Asliye Ceza Mahkemesinin kararlarına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/4. maddesi uyarınca Bakırköy 24. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.