9. Ceza Dairesi

Hüküm : 765 sayılı TCK'nın 455/2-son, 59, 72, 647 sayılı Kanunun 4, 2918 sayılı Kanunun 119. maddeleri gereğince mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanığın kasti suçtan mahkumiyetinin bulunması nedeniyle tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanığın kullandığı kamyon ile önünde aynı yönde seyreden ...’ın yönetimindeki çekicinin sol arkasına çarptığı ve aracında bulunan ...’ın öldüğü kendisinin ise yaralandığı, TIR şoförü ...’ın sanığı sıkıştığı yerden çıkartarak yol kenarına götürdüğü ve el feneri ile diğer araçları ikaz etmeye başladığı, bu olaydan 15 dakika sonra ...’un kullandığı özel aracı ile hızından dolayı, el feneri ile yapılan uyarıya rağmen duramayarak yol üzerindeki sanığın kaza yapan kamyonuna çarptığı, meydana gelen bu ikinci olayda ...’un öldüğü, ..., ... ve ...’nin yaralandığı anlaşılmış, mahkemece olay iki ayrı çarpışma olarak değerlendirilerek, ilk olay nedeni ile eylemin 765 sayılı TCK’nın 455/1. maddesine uyduğundan bahisle zamanaşımından davanın düşmesine, ikinci olay nedeni ile sanığın aracının trafiğin emniyetli akışına engel oluşturacak şekilde kaplama üstünde bulunduğundan bahisle 4/8 oranında kusurlu olduğu kabul edilerek mahkumiyetine karar verilmiştir.

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın kaza yapan ve kaplama üzerinde bulunan kamyonu için arkadan gelen sürücüler açısından tehlikeli durum yaratmayacak tarzda önlem alınmaması ikinci olayda etkili olmuş ise de; birinci olay sonrası yaralanması nedeniyle kendinde olmayan, hareket kabiliyeti bulunmayan ve şuuru da kapalı olan sanığın tedbir alma imkânı bulunmadığından, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık oluşturacak eyleminden sözedilemeyeceği gözetilmeden, beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 22.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.