12. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız yakalama, gözaltı, tutuklama, uzun tutukluluk ve tutukluluğun devamına ilişkin kararların hukuka aykırı olması nedeniyle 300.000,00 TL maddi ve manevi tazminatın ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı ve vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; Dilekçe ve yargılama esnasında belirtilen hususlar araştırılmadan karar verildiğine, bu nedenle usul ve yasaya aykırı olan kararın bozulması talebine ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Çorum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/529 Esas, 2018/517 Karar sayılı ceza dosyasında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 04.11.2016 tarihinde gözaltına alındığı, 28.11.2016 tarihinde tutuklandığı, yapılan yargılama sonucunda 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, gözaltı ve tutukluluk süresinin mahsubuna ve hükümle birlikte tutukluluk halinin devamına karar verildiği, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesince esastan reddedildiği ve dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay'a gönderildiği ve söz konusu kararın Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 2019/3460 Esas, 2020/1479 karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilerek 26.02.2020 tarihinde kesinleştiği, 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ancak davacının CMK'nın 100 ve devamı maddelerine uygun şekilde tutuklandığı ve makul süre çerisinde yargılama mercii huzuruna çıkarıldığı, davacının tutuklulukta kaldığı süre göz önüne alındığında, tutukluluk hali ve yargılama süreci yönünden makul sürenin aşılmadığı, tutuklama ve tutukluluk süresinin uzatılması kararlarında CMK'nın 102. maddesinde belirtilen usule uyulduğu, bu nedenle 5271 sayılı CMK'nın 141. maddesindeki tazminat şartlarının oluşmadığı anlaşılmakla davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı ve vekilinin istinaf başvurularının, esastan reddine karar verilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, incelenen dosya kapsamına göre delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, tazminat talebinin reddi yönünde verilen kararın dosya kapsamına uygun bulunduğu anlaşılmakla, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Tokat 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.07.2025 tarihinde karar verildi.