2. Ceza Dairesi

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 21.11.2024 tarihli ve 2022/2782 Esas, 2024/2401 Karar sayılı kararının, sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Verme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 272/3-a maddesi uyarınca, hükmolunan cezanın miktarı ve türüne göre, hükme karşı istinaf yasa yoluna başvurulmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle, 5271 sayılı Kanun'un 279/1-b maddesi uyarınca verilen, istinaf isteminin reddine dair kararın aynı maddenin son cümlesi uyarınca itiraza tabi olduğu ve temyizi mümkün olmadığı anlaşılmakla ve Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 13.01.2025 tarihli ve 2025/3 D. İş sayılı kararıyla incelenerek reddedildiği, bu kararın aynı Kanun'un 271/4. maddesi gereğince kesin olduğundan dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın yokluğunda verilen ve 10.12.2024 ve 16.04.2025 tarihlerinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 291. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 18.12.2024 ve 24.04.2025 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçeler ile temyiz isteminde bulundukları anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Gaziantep 29. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.09.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.