2. Ceza Dairesi

I-Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 02.01.2019 tarihli ve 2018/2630 Esas, 2019/1 Karar sayılı kararının sanıklar müdafiileri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanıklar müdafiilerinin temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 08.01.2019 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 64/1 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5271 sayılı Kanun'un 303/1-a maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının, aynı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince ölüm nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

III-Sanıklar ... ve ... ile sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, sanığın mahkûmiyetine yeterli kesin delil bulunmadığına, sanık lehine olan hükümlerin uygulanmadığına; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, sanığın mahkûmiyetine yeterli kesin delil bulunmadığına, alt sınırdan uzaklaşarak ceza tayininin kanuna aykırı olduğuna, lehe hükümlerin uygulanmadığına, cezanın fahiş olduğuna, sanığın tutuklu olması nedeniyle katılanın zararını karşılama imkanının bulunmadığına, bu durumun gözetilerek karar verilmesi gerektiğine; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, sanığın olayı samimi şekilde kabul ederek katılanın zararını da giderdiğinden hakkında en üst hadden indirim yapılması gerektiğine, temel cezanın da alt sınırdan tayini gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; A- Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Katılanın kovuşturmada alınan beyanına göre suça konu üç adet büyük baş hayvan ile suçta kullanılan aracın özellikleri (modeli, markası) gözetilerek suç tarihindeki değerleri nazara alındığında, somut olayda TCK'nın 54/3. maddesinin uygulanma şartları oluşmadığından, tebliğnamedeki bozma isteyen (II) numaralı düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, mahkûmiyet hükümlerine yönelik istinaf başvurularının esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B- Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince; Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında TCK'nın 142/2-g-h ve 143. maddeleri gereğince 9 yıl olarak tayin edilen cezadan TCK'nın 168/2. maddesi gereğince 1/4 oranında indirim yapıldığı sırada 6 yıl 9 ay hapis yerine 6 yıl 9 ay 11 gün hapis hapis cezasına, bu ceza üzerinden de TCK'nın 62. maddesi gereğince 5 yıl 7 ay 15 gün yerine, 5 yıl 7 ay 24 gün hapis cezasına hükmedilerek fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 02.01.2019 tarihli ve 2018/2630 Esas, 2019/1 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı Kanun'un 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 303/1-f maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, Çay Asliye Ceza Mahkemesinin 19.07.2018 tarihli ve 2018/536 Esas, 2018/781 sayılı kararının hüküm fıkrasında 5237 sayılı TCK'nın 168/2. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımda yer alan "6 yıl 9 ay 11 gün” ibarelerinin çıkarılarak, yerine “6 yıl 9 ay”,

TCK'nın 62. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmında yer alan "5 yıl 7 ay 24 gün” ibarelerinin çıkarılarak, yerine “5 yıl 7 ay 15 gün” ibarelerinin yazılması suretiyle sonuç cezanın “5 yıl 7 ay 15 gün” olarak belirlenmesi suretiyle, diğer yönleri usûl ve yasaya uygun olan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN DÜZELTİLEREK ESASTAN REDDİ ile hükmün ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Çay Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin de Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.