2. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3.maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun'un 260/1.maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ve müdafinin temyiz istemlerinin; eksik inceleme ile hükümler kurulduğuna, dosyada sanığın mahkumiyetine yeter delil bulunmadığına ve beraat etmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları nedenleri görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında İstanbul 31. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.03.2020 tarihli ve 2019/306 Esas, 2020/93 Karar sayılı kararı ile yağma suçundan verilen 10 yıl hapis cezasının kazanılmış hak gözetilirek 6 yıl 13 ay olarak belirlenmesine ilişkin kararının İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 15.09.2020 tarihli ve 2020/1560 Esas, 2020/1693 Karar sayılı kararı ile netice cezanın 6 yıl 3 ay olarak düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararının ceza miktarı itibari ile kazanılmış hak teşkil ettiği ve Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 12.03.2024 tarihli bozma ilâmında da bu husus gözetilerek bozma kararı verildiği gözetilmeden bozma sonrası verilen kararda toplam ceza miktarında kazanılmış hakkın gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5271 sayılı CMK'nın 302. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılıklarının aynı Kanun'un 303/1. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkralarından "sanığın hırsızlık suçundan 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına " ibareleri çıkarılarak yerine "5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle, sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından ayrı ayrı hükmolunan 6 yıl 3 ay ve 10 ay hapis cezalarının, tek olarak 6 yıl 3 ay hapis cezası üzerinden infazına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/4. maddesi uyarınca İstanbul 31. Ağır Ceza Mahkemesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.09.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.