1. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanıklar ... ve ... müdafiilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

1.İstinaf bozması üzerine verilen Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.12.2023 tarihli ve 2023/19 Esas, 2023/387 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 26.03.2024 tarihli ve 2024/796 Esas, 2024/504 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme ilişkin sanıklar müdafiilerinin istinaf başvurularının 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin tatbiki sırasında Anayasa Mahkemesi tarafından yapılan değişikliklerin gözetilmemesi nedeniyle eleştirilerek 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

1.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; kabul ve delil değerlendirmesinin hatalı olduğuna, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

2.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; kabul ve delil değerlendirmesinin hatalı olduğuna, sanığın öldürme eylemine iştirak ettiğine dair somut delil bulunmadığından beraatine karar verilmesi aksi halde ise lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, eksik inceleme ve araştırmaya ilişkindir.

3.Sanık ... müdafiilerinin temyiz sebepleri özetle; eksik inceleme ve araştırmaya, usule aykırı şekilde karar verildiğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesine riayet edilmediğine, kabul ve delil değerlendirmesinin hatalı olduğuna, sanığın öldürme eylemine iştirak ettiğine dair somut delil bulunmadığından beraatine karar verilmesi aksi halde ise lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, gerekçeye ilişkindir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik inceleme ve araştırmanın bulunmadığı, eylemlerin sanıklar tarafından iştirak iradesi ile gerçekleştirildiğinin saptandığı, maktulden sanıklara yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı, hedef alınan vücut bölgeleri, darbelerin sayısı ve şiddeti ile kafatasında çökme kırığı ve beyin kanamasına bağlı yaralanmanın ağırlığı nazara alındığında, sanıkların maktule yönelik eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastlarının öldürmeye yönelik olduğunun saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasıflarının doğru ve yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçeleri gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 26.03.2024 tarihli ve 2024/796 Esas, 2024/504 Karar sayılı kararında sanıklar müdafiileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Hükmolunan cezaların miktarı ve tutuklulukta geçirilen süreler dikkate alınarak sanıklar müdafiilerinin tahliye taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.09.2025 tarihinde karar verildi.