3. Ceza Dairesi

1.Sanık hakkında tehdit suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Sanık hakkında tayin olunan cezanın, karar tarihindeki miktar ve türü itibariyle hükümlerin, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 23.03.2005 tarihli ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyiz kabiliyetleri bulunmadığından sanık müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2.Sanık hakkında yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde; Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a)Mağdur S.. M..'in aralarında husumet bulunan sanık M.. Ö..'ı Aile Sağlık Merkezinde çıkan sözlü tartışma sonrasında, sanığı çıkışta takip ederek önünü keserek olayların başlamasına sebebiyet verdiği anlaşılmakla, sanık hakkında TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması,

b)Sanık hakkında kasten yaralama suçundan hüküm kurulurken TCK'nin 86/1. maddesine göre belirlenen temel cezada sırasıyla TCK'nin 87/1-d, 87/1- d - son cümle ve 87/3. maddelerine göre artırım yapıldığı, birden fazla ağırlaşmış yaralanmanın oluşması halinde en ağır ceza gerektiren fıkrasına göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hem TCK'nin 87/1-d, 87/1- d - son cümlesinden sonra TCK'nin 87/3. fıkrası uyarınca cezadan artırım yapılarak sanık hakkında fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 12/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.