2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1.Sanık hakkında mühür bozma suçundan kurulan 28.10.2011 tarih, 2011/129 Esas -2011/453 Karar sayılı hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; 6352 sayılı Kanun'un 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 09.05.2013 tarihli iade kararı sadece elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan kurulan hükümle ilgili olup, daha önce mühür bozma suçundan kurulan hüküm ile bu hükme karşı yapılan temyiz başvurusu geçerli olduğundan,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın iade kararından sonra mühür bozma suçundan kurulan 16.01.2014 tarihli hüküm hukuken geçersiz olup, katılan vekilinin mühür bozma suçundan 28.10.2011 tarihinde verilen, 2011/129 E.-2011/453 K sayılı karara yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede; Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2.Sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan kurulan 16.01.2014 tarih, 2013/392 Esas - 2014/26 Esas sayılı hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Kurum zararını giderdiği anlaşılan sanık hakkında 6352 sayılı Kanun'un geçici 2/2. maddesi ve CMK'nın 223/4-a maddelerine göre ceza verilmesine yer olmadığı kararı yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş katılan vekilinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görüldüğünden hükmün CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanun'un 322. uyarınca, sanık hakkında 6352 sayılı Kanun’un geçici 2/2. ve CMK'nın 223/4-a maddeleri uyarınca CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 29/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.