11. Ceza Dairesi

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan mahkumiyet ve beraat hükümlerinin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Gerekçeli karar başlığında 24.07.2004 şeklinde yanlış gösterilen suç tarihinin, eylemin gerçekleştirildiği ve icra takibinin yapıldığı 29.04.2011 tarihi olacak şekilde mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür. A-) Sanık ... ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik katılan banka vekili ve Cumhuriyet savcısının temyiz istemlerinin incelenmesinde:

Sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesi gereği verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2009/13-12 sayılı Kararı ile karar tarihinde yürürlükte bulunan aynı Kanun'un 231/12. maddesi gereği itirazı kabil olup temyizinin mümkün bulunmadığı, kanun yolu incelemesinin itiraz mercisince yapılması gerektiği anlaşılmakla, dava dosyasının Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B-) Sanık ... ... hakkında "nitelikli dolandırıcılık" suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan banka vekili ve Cumhuriyet savcısının temyiz istemlerinin incelenmesinde :

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen ve değerlendirilen delillere, Mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak dosya içeriğine uygun şekilde açıklanan gerekçeye göre; yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olmakla, katılan vekili ve Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

C-) Sanık ... hakkında "Nitelikli dolandırıcılık" suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ...'ün ve katılan vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, katılan vekili ve sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Sanığın tekerrüre esas alınan Karabük 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2004/333 Esas ve 2008/124 Karar sayılı kararının Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesinin 27.02.2013 tarihli ve 2011/32681 Esas, 2013/4467 Karar sayılı ilamı ile 27.02.2013 tarihinde kesinleştiğinden tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığın adli sicil kaydında yer alan Üsküdar 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.03.2006 tarihli ve 2005/295 Esas, 2006/86 Karar sayılı ilamının 30.03.2011 tarihinde kesinleştiğinin ve tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin paragrafın çıkarılarak yerine " Sanığın Üsküdar 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.03.2006 tarihli ve 2005/295 Esas, 2006/ 86 Karar sayılı kararı ile verilen 1 yıl 8 ay hapis cezası sebebiyle hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

D-) Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde; 5237 sayılı TCK 204/2 maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken sanığın görevi gereği düzenlemeye yetkili olduğu belge üzerinde sahtecilik yapması gerektiği, somut olaydaki eylemin bu vasfa uymadığı anlaşılmakla; suç vasfının TCK 204/1 madde ve fıkrasına temas ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen "resmi belgede sahtecilik " suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla Cumhuriyet savcısı, sanık ... ve katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, 24.09.2025 tarihinde karar verildi.