2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların aşamalarda yakınana ait işyerine alışveriş için girip çıktıklarını savunup, suçlamayı redddetmeleri, katılanın da sanıklardan sonra başkalarının da işyerine girdiğini belirtmesi karşısında, sanıkların atılı hırsızlık suçunu işledikleri yönünde işyerine girip çıkmaları dışında, mahkumiyetlerine yeterli her türlü kuşkudan uzak kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı, şüphenin sanıklar lehine yorumlanması gerekeceği gözetilmeden hükümlülük kararı verilmesi,

Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nın 53/1-c maddesinde belirtilen “velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan” yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca, sadece kendi alt soyları üzerindeki yetkileri yönünden koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 04.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.