19. Ceza Dairesi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

1.Sanıklar C.. A.. ve S.. A.. müdafiinin temyizine yönelik yapılan incelemede; Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanıklar yararına, 1412 sayılı CMUK'nın 324/1, 327/2 ve karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5. maddeleri uyarınca vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanıklar müdafiinin temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bozma sebebi 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; tebliğnameye uygun olarak, hüküm fıkrasına ''beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanıklar C.. A.. ve S. A.. yararına, 1412 sayılı CMUK'nın 324/1, 327/2 ve karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5. Maddeleri uyarınca, 1650 TL maktu vekalet ücretinin Hazineden alınarak sanıklara ayrı ayrı verilmesine'' ibaresinin eklenmesi suretiyle DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükmün bu bağlamda ONANMASINA,

2.Sanık B.. A..’ın temyiz incelemesine gelince; Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın iş yerinde yapılan 29/09/2009 ve 07/10/2009 tarihli denetimlerde,bandrolsüz eserlerle birlikte sanığın bir eserle ilgili olarak usulüne uygun biçimde temin ettiği bandrolü başka bir eser üzerine tatbik edilmiş eserler ele geçmesi üzerine bandrolsüz eserler yönünden 09/02/2010 tarihli tefrik kararları verilip sanık hakkında 5846 sayılı Kanunun 81/10. maddesi gereğince kamu davası açıldığı ve mahkumiyetine karar verildiği dosya kapsamından anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nın 44. maddesinde “işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan cezalandırılır” hükmüne yer verilmesi, bir fiilden kastedilenin sanığın hareket veya hareketlerinin bir sonucu elde etmeye ( bir suçu işlemeye) yönelik olması, bu nedenle de fiilde birden fazla hareketin bulunabilmesi karşısında;

09/02/2010 tarihli ayırma kararlarının akıbetleri araştırılıp sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde eksik soruşturma ile hüküm tesisi, Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.