12. Ceza Dairesi

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

İdaresindeki otomobil ile, meskun mahalde, yaklaşık 7 metre genişliğindeki çift yönlü, asfalt kaplı ve düz yolda seyir halindeyken, ileride, seyir yönüne göre yolun sağında park halinde bulunan tırın önünden karşıdan karşıya geçmek üzere aniden kaplamaya giren yayayı farketmesi üzerine müracaat ettiği fren tedbirine rağmen kurtaramayarak aracının ön kısmıyla karşıdan karşıya geçmek üzere park halindeki aracın önünden aniden kaplamaya giren yayaya çarpması şeklinde gerçekleşen ve olaydan sonra düzenlenen trafik kazası tespit tutanağında yayanın duran aracın önünden çıkmak kusurunu işlediğinden bahsedildiği ve sanığın aracına ait fren izinin de 7 metre olarak gösterildiği, bu fren mesafesi ve kovuşturma evresinde yapılan keşif sırasında tanık olarak dinlenen Hakan Kılıç'ın, yayanın birden bire yola fırladığı yönündeki sanığın savunmasını doğrulayan beyanı da dikkate alındığında, sanığın hızının mahal şartlarına uygun olduğu, sanığın bunun haricinde alabileceği bir önlemin ve üzerine atfedilebilecek bir kusurun bulunmadığı gözetilmeksizin, oluşa uygun olmayan ve sanığın tali kusurlu olduğunu belirten bilirkişi raporuna itibar edilerek sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 07.10.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.