19. Ceza Dairesi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

1.İİK'nın 337/a maddesine ilişkin olarak kurulan hükme yönelik yapılan incelemede, Eyleme ve yükletilen suça yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2.İİK'nın 331. maddesine ilişkin olarak kurulan hükme yönelik yapılan incelemede,

Sanığın üzerine atılı “alacaklısını zarara uğratmak için mevcudu eksitmek” suçunun takibi şikayete bağlı olup, sanığın işyerini 16.04.2008 tarihinde devrettiğinin anlaşılmasına rağmen, şikayetçi vekilinin İ.İ.K'nın 347. maddesinde düzenlenen süreler geçtikten sonra 16.07.2009 tarihinde şikayette bulunması nedeniyle sanık hakkında şikayet hakkının düşürülmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi delaletiyle uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanarak karar verilmesi mümkün bulunduğundan, tebliğnameye uygun olarak İİK'nın 347. maddesi uyarınca şikayet hakkının DÜŞMESİNE, 01.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.