Sarkıntılık ve sövme suçlarından sanık Ersan'ın yapılan yargılanması sonunda; atılı suçlardan beraatına dair (Ümraniye Birinci Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 10.12.2002 gün ve 2002/100 Esas, 2002/1146 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi katılan tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile gönderildiği Yüksek İkinci Ceza Dairesince görevsizlik kararı verilip Dairemize tevdii edilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin tüm aşamalardaki samimiyetinden şüpheye düşülecek bir tutarsızlık görülmeyen iddialarına, bunu doğrulayan 25.12.2001 tarihli tutanak içeriğine, mesajların gönderildiği telefon hattının sanığa ait olmasına göre sanığa isnad edilen suçların sübuta erdiğinin anlaşılması karşısında, mahkumiyetine karar verilmesinin gerekeceği, ancak bu suçlar şikayete tabi olup zarar göreni gerçek kişi olduğundan 5237 sayılı TCK.nun 73/8. maddesine göre uzlaşma kapsamında kaldığı, uzlaşmanın da bir kovuşturma şartı olduğu nazara alınarak 5271 sayılı CMK.nun 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma işlemi yapılması ve sonucuna göre 5237 sayılı TCK.nun 105 ve 125. maddeleri de değerlendirilmek suretiyle bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraat kararı verilmesi, Kanuna aykırı katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 07.03.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.